Alfred Degens schildert voornamelijk met alkyd verf, een sterk op olieverf gelijkende verf die echter veel sneller droogt en een wat mattere afwerking heeft. De doeken zijn realistisch, gelaagde werken met diepere kleuren die met de nodige humor het menselijk falen tonen. Het zijn ontmoetingen tussen historie en heden, van religie tot science fi ction en elke andere waan van de dag, in een poging onze vergankelijkheid de baas te blijven. De schilderijen blijven bewust steken in hun tweedimensionaliteit, de platheid van het bestaan verheven tot fi losofi e. Er is daardoor een sterke verbintenis met de popart, maar ook de klassieken, en daarmee de traditionelere schildermethodes, komen veelvuldig in zijn schilderijen voor.
Mijn eerste gedachte toen ik gevraagd werd om een schilderij te maken over Evita ging naar het lied van Juli Covington uit de jaren ‘70: ‘Don’t cry for me Argentina’. Wist ik als tiener veel waar het eigenlijk over ging, het was gewoon een mooi nummer. Beetje sentimenteel maar het had wel wat. Nu zijn we vele ‘Evita, the musicals’ verder. Zelfs Madonna heeft de rol van Evita gespeeld, zij het in een rolprent. Het ultieme samengaan van de ster en wie zij speelt is de afbeelding van Madonna als Evita; een ‘artist impression’ van een foto die oorspronkelijk te vinden was op de omslag van het boekje ‘Vida Sentimental de Eva Perón’. De vergankelijkheid hiervan is verbeeld in mijn werk VIDA SENTIMENTAL.